Η ακμή του νησιού φαίνεται
και από την ίδρυση αποικιών στις απέναντι μικρασιατικές ακτές.
Έλαβε μέρος στην
Α΄ αθηναϊκή Συμμαχία και πολέμησε στο πλευρό των Αθηναίων τους
Πέρσες. Το 79 μ.Χ. υποτάχτηκε στους Ρωμαίους. Το αρχαίο όνομα
του, το οφείλει στον οικιστή Μεγιστέα, ενώ την ονομασία Καστελλόριζο,
την πήρε την εποχή των σταυροφόρων (Castel Rosso), από τους κόκκινους
βράχους με τους οποίους οικοδομήθηκε το κάστρο.
Με μεγάλη ναυτική παράδοση και εμπορική δραστηριότητα, το Καστελλόριζο
ακολούθησε την πορεία των Δωδεκανήσων. Στα τέλη του 19ου αιώνα,
οι κάτοικοι επιδόθηκαν με επιτυχία στη σπογγαλιεία, που έφερε
στο νησί πλούτο. Τότε ιδρύθηκαν σημαντικά σχολεία (Σαντραπεία
Αστική Σχολή) και πολλές εκκλησίες. Στη διάρκεια της ιταλικής
κατοχής οι κάτοικοι μετανάστευσαν μαζικά στην υπόλοιπη Ελλάδα,
την Αυστραλία και την Αίγυπτο, γεγονός που μείωσε σημαντικά
τον πληθυσμό.
Ιδιαίτερα καταστροφικοί για το νησί υπήρξαν οι βομβαρδισμοί
από τους Ιταλούς (1941) και τους Γερμανούς (1943), που μετέτρεψαν
την περιοχή του κάστρου σε ερείπια. Οι κάτοικοι τότε βρέθηκαν
πρόσφυγες στη Παλαιστίνη, μαζί με άλλους Δωδεκανήσιους και Σαμιώτες.
Το νησί ενώθηκε οριστικά με την Ελλάδα το 1948.
|
