Η Κεφαλλονιά είναι γεμάτη με σημαντικές
εκκλησίες και μοναστήρια, σε τέτοιο βαθμό, που ειδικοί
μελετητές χαρακτηρίζουν το νησί "ένα απέραντο εκκλησιαστικό
μουσείο". Οι ναοί της Κεφαλλονιάς, χτισμένοι σε ρυθμό
επτανησιακής βασιλικής, χαρακτηρίζονται από τα απλά (φράγκικα)
και τα πυργωτά (βενετσιάνικα) καμπαναριά τους, ενώ εσωτερικά
διατηρούν τοιχογραφίες φτιαγμένες από τους σπουδαίους
καλλιτέχνες της κρητικής σχολής.
Μερικές από τις πιο
αξιόλογες εκκλησίες του νησιού είναι η Μεταμόρφωση στα Τραυλιάτα,
η Παναγία στα Ντομάτα, ο Άγιος Σπυρίδωνας στον Αθέρα, ο Άγιος
Νικόλαος στα Βάτσα, χτισμένος δίπλα στον αρχαίο ναό του Ποσειδώνα,
οι Άγιοι Απόστολοι στα Χαυδάτα και ο ναός του Σωτήρος στα Φερεντινάτα,
με το εντυπωσιακό γοτθικό καμπαναριό, ύψους 33 μέτρων. Ξεχωριστή
σημασία έχουν και οι ναοί της Παναγίας στα χωριά Μαρκόπουλο και
Αργίνια, όπου, κάθε χρόνο, εμφανίζονται τα γνωστά άκακα φιδάκια
της Παναγίας. Στα μοναστήρια της Κεφαλλονιάς δεσπόζει η πασίγνωστη
Μονή του Αγίου Γερασίμου, ο ιερότερος τόπος του νησιού, σημαντικότατο
προσκύνημα όλης της ορθοδοξίας και σημείο θρησκευτικής αναφοράς
για όλους τους Κεφαλλονίτες. Από τα υπόλοιπα μοναστήρια εντυπωσιάζουν
οι Μονές Άτρου και Κηπουραίων και η Μονή Σισσίων, η οποία σύμφωνα
με την παράδοση ανήκε στον Άγιο Φραγκίσκο της Ασίζης.
Οι λάτρεις των ξεχωριστών
γεύσεων δεν θα απογοητευτούν στην Κεφαλλονιά. Στις πολλές
καλές ταβέρνες του νησιού αξίζει να δοκιμάσετε τη γευστική
κεφαλλονίτικη κρεατόπιτα με αρνίσιο κρέας και ρύζι, την
αλιάδα, δηλαδή την ντόπια σκορδαλιά φτιαγμένη με πατάτα,
την μπακαλιαρόπιτα και βέβαια τις γνωστές μάντολες, γλυκά
φτιαγμένα με αμύγδαλο και καραμέλα. Η κτηνοτροφία στην Κεφαλλονιά
είναι ιδιαίτερα ανεπτυγμένη και στο νησί εκτρέφεται μια
ειδική ράτσα προβάτου, το κόκκινο ή κεφαλλονίτικο. Έτσι,
εκτός από τα νόστιμα κρέατα, στην Κεφαλλονιά θα βρείτε εξαιρετικά
τυριά (φέτα και κεφαλοτύρι) και γαλακτοκομικά. Τα καλύτερα
δε, φτιάχνονται στα χωριά της Πυλάρου και είναι περιζήτητα
μέσα και έξω από το νησί.
Στις ασβεστολιθικές πλαγιές
του Αίνου και γύρω από το οροπέδιο των Ομαλών απλώνονται
οι αμπελώνες οι οποίοι δίνουν την περίφημη κεφαλλονίτικη
ρομπόλα, ένα κρασί ξεχωριστό, το οποίο φτιάχνεται μόνο στην
Κεφαλλονιά.
Το φυσικό τοπίο της Κεφαλλονιάς, ιδιόρρυθμο και ξεχωριστό
σαν τους Κεφαλλονίτες, είναι γεμάτο μικρά και μεγάλα θαύματα.
Ένα από αυτά είναι οι Καταβόθρες του Αργοστολίου, υπόγεια
πηγάδια όπου το θαλασσινό νερό χάνεται στις ατελείωτες σήραγγες
των ασβεστόλιθων και αφού ταξιδέψει για 17 χιλιόμετρα σε
ευθεία γραμμή, ξαναβγαίνει μετά από 14 ημέρες στην άλλη
άκρη του νησιού, κοντά στη Σάμη, στη λίμνη Μελισσάνη. Η
λίμνη αυτή βρίσκεται στο εντυπωσιακό σπήλαιο της Μελισσάνης,
όπου οι ακτίνες του ήλιου, περνώντας μέσα από την γκρεμισμένη
οροφή του σπηλαίου, δίνουν μια μοναδική γαλάζια λάμψη στα
νερά της λίμνης.
Από τα υπόλοιπα σπήλαια
του νησιού ξεχωρίζει το σπήλαιο της Δρογκαράτης με τους κόκκινους
σταλαγμίτες και την εντυπωσιακή αίθουσα, και το σπήλαιο Αγκαλάκι
με τη μυστηριώδη είσοδο. Οι μικρές και μεγάλες εκπλήξεις της κεφαλλονίτικης
φύσης συνεχίζονται στις λίμνες Μικρή και μεγάλη Άβυθος, στην Κουνόπετρα,
το γιγάντιο βράχο που κουνιέται μέσα στη θάλασσα, στα ιδιότροπα
πετρώματα (μάργες) μέσα στα λιβάδια της Παλικής, τα οποία οι Κεφαλλονίτες
ονομάζουν "ασκύλακα". Το τοπίο του νησιού έχει εντυπωσιακές
εναλλαγές με απότομα βουνά, φαράγγια, απέραντες αμμουδιές, δάση
από κυπαρίσσια, μικρούς όρμους κάτω από ιλιγγιώδεις γκρεμούς και
απόμακρα, άνυδρα ακρωτήρια.
Η πολυμορφία των ακτών της
Κεφαλλονιάς έχει χαρίσει στο νησί μερικές από τις ομορφότερες
παραλίες της Μεσογείου. Η μαγευτική παραλία του Μύρτου προκαλεί
το θαυμασμό των επισκεπτών για το συγκλονιστικό τοπίο και
για την κάτασπρη αμμουδιά της. Σε όλο το νησί θα βρείτε
θαυμάσιες και κοσμοπολίτικες παραλίες όπως ο Μακρύς και
ο Πλατύς Γιαλός κοντά στο Αργοστόλι, τα Καμίνια, η Σκάλα
και ο Κατελειός στο νότιο τμήμα της Κεφαλλονιάς, η Άβυθος,
τα Λουρδά και το Τραπεζάκι στη Λειβαθώ, οι παραλίες Ξι και
Μέγας Λάκκος κοντά στο Ληξούρι, η Ράγια στον Πόρο, οι Πετανοί,
η Αντίσαμος, η Αγία Κυριακή και γύρω από το γραφικό Φισκάρδο
το Φώκι, η Αγία Ιερουσαλήμ, η Έμπλυση και οι Αλατιές. Ξεχωριστή
γοητεία όμως κρύβουν οι μικρές ειδυλλιακές παραλίες, σχεδόν
ξεχασμένες σε κλειστούς γραφικούς όρμους. Τέτοια θαλασσινά
διαμαντάκια είναι η Κουμαριά, τα Λαγκαδάκια, η Αγία Ελένη,
ο Αθέρας, το Βούτι, ο Παλιοληνός, η εξωτική Κορώνη, τα ξεχασμένα
Ξηλώματα και η παραλία του Λαζάρου, η Γιαγάνα, τα Χορχοτά,
η Αγία Σοφία, οι Καμίνοι και ο Κακογγύλος.
Η Κεφαλλονιά εκτός από
το μεγαλύτερο νησί του Ιονίου, είναι και το νησί με τα ψηλότερα
βουνά. Ο κυρίαρχος ορεινός όγκος στο νησί είναι ο μεγαλόπρεπος
Αίνος, με την κορυφή του στα 1.627 μέτρα, στεφανωμένη μ' ένα θαυμάσιο
ελατόδασος, το σκούρο πράσινο χρώμα του οποίου έκανε τους Βενετούς
να ονομάσουν τον Αίνο "Μόντε Νέρο", δηλαδή Μαύρο Βουνό.
Το δάσος της μαύρης κεφαλληνιακής ελάτης (Abies cephallonica)
είναι μοναδικό αφού το ενδημικό αυτό είδος ελάτου μόνο στον Αίνο
υπάρχει σε τέτοια έκταση και με τέτοια καθαρότητα, χωρίς υβριδισμούς.
Για να προστατευθεί το μοναδικό αυτό δάσος όπως και τα υπόλοιπα
ενδημικά φυτά γύρω από τις πλαγιές του βουνού, δημιουργήθηκε το
1962 ο Εθνικός Δρυμός Αίνου, ο οποίος εκτείνεται σε 28.620 στρέμματα
και περιλαμβάνει εκτάσεις στον πυρήνα του ελατοδάσους στον Αίνο,
καθώς και εκτάσεις πυκνής μακίας (αριές, κουμαριές, φυλλίκια,
ρείκια κ.λ.π.) στο γειτονικό βουνό Ρούδι. Θαυμάσιοι δασικοί δρόμοι
διασχίζουν το δρυμό και προσφέρουν συναρπαστικές εικόνες από τις
πυκνές δασωμένες πλαγιές των βουνών. Σ' αυτές τις διαδρομές ο
ταξιδιώτης μπορεί να απολαύσει και την πραγματική εκπληκτική θέα
προς τις νοτιοδυτικές ακτές της Κεφαλλονιάς, με τη Ζάκυνθο στο
βάθος και το Ιόνιο να απλώνεται ως την Αδριατική.
Χάρτες,
φωτογραφικό υλικό και τα κείμενα είναι ιδιοκτησία της
Road Publications
