|
Μεγάλο Χωριό: Εντυπωσιακός οικισμός, απλωμένος αμφιθεατρικά
στους πρόποδες λόφου με το Κάστρο να δεσπόζει στην κορυφή. Η
πρωτεύουσα του νησιού διατηρεί αρκετά στοιχεία από την παραδοσιακή
αρχιτεκτονική. Τα σπίτια είναι πετρόχτιστα, πυκνοδομημένα γύρω
από την εκκλησία του Ταξιάρχη. Το όνομα ιστορείται στα 1620
σε τουρκικά έγγραφα και μάλλον οφείλεται στο μεγάλο κάμπο που
φτάνει ως τον κόλπο της Ερίστου, το αρχαίο λιμάνι.
Λιβάδια: Το λιμάνι του νησιού παρουσιάζει μια γραφική
εικόνα με τη νησιώτικη αρχιτεκτονική και πράσινη φύση του. Κατοικήθηκε
το 1930 από τους κατοίκους του Μικρού Χωριού. Τα σπίτια είναι
χτισμένα στο μυχό μεγάλου κόλπου και απλώνονται σε εύφορη μικρή
κοιλάδα. Ξεχωρίζει το κτίριο, όπου συστεγάζονται η αστυνομία
και το λιμεναρχείο. Ακολουθώντας τον παραλιακό δρόμο φτάνετε
στο μεσαιωνικό λιμάνι του νησιού, το λιμανάκι του Αγίου Στεφάνου,
με το φάρο. Λίγο μακρύτερα βρίσκεται ο αγροτικός οικισμός Γερά.
Τα σπίτια πετρόχτιστα, οργανωμένα σε ένα σύνολο καλά διατεταγμένο,
κοντά σε μια πηγή γνωστή ως: "Δεσπότη το νερό".
Στο γραφικό ψαράδικο οικισμό του Αγίου Αντωνίου βρίσκουν
καταφύγιο αλιευτικά και εκδρομικά σκάφη. Στην παραλία του δεσπόζουν
ο μύλος και το εκκλησάκι του Αγίου Αντωνίου.
Μικρό Χωριό: Μεταξύ του Μεγάλου Χωριού και των Λιβαδιών
βρίσκεται το Μικρό Χωριό, που σήμερα αποτελεί αξιοθέατο του
νησιού. Πρόκειται για ένα έρημο γραφικό χωριό με στενά σοκάκια.
Πριν από τον πόλεμο αποτελούσε το δεύτερο μεγαλύτερο οικισμό
του νησιού με 750 κατοίκους. Αμέσως μετά τον πόλεμο, εξαιτίας
ανίατης ασθένειας που παρουσιάστηκε σε κάποιους κατοίκους, άρχισε
η εγκατάλειψη του. Οι περισσότεροι κάτοικοι μετοίκισαν στα Λιβάδια.
Η κατοίκηση του Μικρού Χωριού χρονολογείται στην εποχή των Ιωαννιτών
Ιπποτών (15οςαι.). Σώζονται ερείπια μικρού κάστρου - παρατηρητηρίου
και πετρόχτιστα σπίτια, σε μοναδική αρμονία με τον περιβάλλοντα
χώρο.
ΓΥΡΩ ΝΗΣΑΚΙΑ
Την Τήλο πλαισιώνουν τα νησάκια Γάιδαρος και Αντίτηλος.
|
